تسبیحم کوچک بود و سی و سه دانه بیشتر نداشت ، سی و سه دانه گِلی ، دانه های گِلی ، هر کدام قسمتی از من بود ، تسبیح دانه گِلی، مرا به یاد خودم می انداخت . به یاد دانه های کوچک قلبم . هر روز خدا را زمزمه می کردم ، دانه های کو چک گِلی با اسمش می چرخیدند و آنجا بود که فهمیدم راز چرخیدن همه ذره ها این است . دوستم که به خانه خدا می رفت، تسبیح دانه گِلی را به او دادم تا با خودش ببرد. تسبیحم بی تاب بود ، بی تاب رفتن و گردیدن . عمری توی دستای من گردیده بود و حالا دلش می خواست دور او بگردد. دوستم برگشت ، اما تسبیح دانه گِلی هرگز بر نگشت . تسبیح دانه گِلی زیر باران ، زیر اشک یکریز فرشته ها حل شده بود . توی موج طواف از دانه تسبیح دیگر هیچ چیز نماند . حالا پاره های دلم رو به نخ کشیده ام و روزی را دعا می کنم که از این تسبیح هم چیزی نماند . روزی که تسبیح دلم هم دور او بگردد و دیگر بر نگردد ... امیدوارم ... فقط همین ...
××××××××××××
قطعه گم شده اي از پر پرواز کم است/ يازده بار شمرديم و يکي باز کم است / اين همه آب که جاريست نه اقيانوس است/ عرق شرم زمين است که سرباز کم است...
×××××××××××
جمعه ها را مي شمارم تا بيايي / روز و شب در انتظارم تا بيايي /از غم اين روزگار سرد و خاموش/ يك دل رنجيده دارم تا بيايي....
×××××××××××
تو اي صفاي ضميرم چرا نمي آيي ؟ / چرا بهانه نگيرم ؟ چرا نمي آيي ؟ / اگر حجاب ظهورت وجود تار من است / خدا كند كه بميرم چرا نمي آيي ؟....
×××××××××××
باهمه ی بی سروسامانی ام / باز یه دنبال پریشانی ام / دلخوش گرمای کسی نیستم / آمده ام تا تو بسوزانی ام ....
×××××××××××
بي تو گل روي شاخسار مي شكند/قلب باغ از غم بهار مي شكند/با ظهور تو اي تمام خوبي ها
شيشه ي عمر انتظار مي شكند ...
×××××××××××